** aşkın "HİÇ" hali **

Hiç kırmayacak...

Kırılmayacak... 

Kaybolmayacak...

Hiç kaybetmeyecek değerinden...

Tükenmeyecek... 

Bitmeyecek... 

Hiç kirlenmeyecek...

Kirletmeyecek...

Solmayacak...

Söndürmeyecek...

Körelmeyecek...

Ölmeyecek... hiç... ölmeyeceksin...

***

Yaşamamış çocuğum, seni öyle derin, öyle çok... ve öyle uzak... sisli... kendimce... hep!

Büyüğüm, akıllım... 

***

Bir ilk bahar akşamı... 

Hiç gelmeyecek sandığım bir ilk bahar akşamı... 

Yağmur sonrası, toprak kokum olacaksın...

Kendime rastladığım bir romanda, kendime o çok benzettiğim karakter kahve içerken bir kafede, hemen arka masasında sen oturuyor olacaksın...

Yürüdüğüm yolda, başka bir yöne bakarken geçeceksin hep yanımdan... 

Çünkü göz göze gelmek yangın sebebi... 

Biz hiç sönmemek için, yanmayacağız... 

***

Sen sarıldığında geçecek tüm sancılarım ömür boyu göğüs kafesimde oturacak, yine de dilerken dünyanın şefkatini seni katmayacağım içine... 

Hep koruduğum yerde kalacaksın. 

Sana dokunmayacağım... 

Çaresiz hastalığımın tek tedavisi olsan bile, çağrılmayacaksın... 

Sensiz öleceğim ama sen ölmeyeceksin.

*** 

Kutsal bildiğim gözlerin, her gece beni izleyecek uyurken, gözlerimi kapattığım an bana bakacaksın cennetin yedinci katından... 

Söz verdiğin gibi "düş"üm olacaksın... 

Ben bir masal prensesi... 

*** 

Ey görkemli Simurg, renklerin geceme ışık, ömrüme yol... 

Kelimelerime barış...

 Kalbime temiz hava...

Bu sarhoşluğum ondandır... 

İnanmaktandır bir uzak ülke hayaline... 

Güvenmektendir yine... 

Sen diye diye... 

***

Cümlelerini benden esirgeme... 

***

Düşümdesin... Düş peşime...