** İNCİR REÇELİ **

" Araba camlarındaki yağmur damlaları gibiler... Önce aşağı doğru süzülüyorlar, tek başlarına. Sonra bir başka yağmur damlasına karışıp güçleniyor, hızlanıyorlar. Ama insanlar çok savurgan... Bir gün şoförün camı açabileceğini kimse aklına getirmiyor..." dedi Duygu.


Ben sustum.


Çok uzun zamandır, hiçbir filmin ardından bu kadar susmamıştım... Söyleyeceklerim bitmemişti hiç... 


Bugün sustum... 


İçimdeki çatışmalarda bulduğum sükunet sonunda çıktı saklandığı yerden, bir nedeni varsa, ben henüz bilmiyorum...


" Sana dokunmak, tüm insanları affetmek gibi..." dedi...


Affetmek... diyebildim yalnız.



Metin'in duvarına yaslanmış bir afiş... Bright Star... Yüreğimde benim bile bilmediğim yerlere dokunmayı başarmış o film; John Keats'in hayatının bir parçası... Anlatıyordu aslında tüm olanı biteni...

" dokunmak " diyordu, John Keats ' i canlandıran karakter, hatırlamak için yeterli olduğunu anlatıyor, aşkı en naif ve bir o kadar tutkulu haliyle tarif ediyordu... 






"Ölümden bahsetmiyorum ki ben, ölümsüzlükten bahsediyorum..." derken bunu anlatıyordu Duygu... 

" Sana dokunmak bütün kelimeleri yakmak gibi..."


"Birine gerçekten dokunmak..." dedim o an... Mümkün mü? Herkes, ben dahil, kalın duvarlar ardına gizlenmişken... Var mı böyle bir dünya... Ya da bu, öyle bir dünya mı? 


Saklandığım yere elini uzatıp çıkarır mı beni de biri; saklanmak için yer ararken, tesadüfen...


Bulunmalı mıyım?... 


Duygu, anlatırken derdimi, söylemek istediklerimi... 


Ben sustum.  


" Asıl ucuz olan ne biliyor musun? Beş kuruş vermeden savurduğunuz yargılarınız! "


Camda bir su damlası olmak... Ben Buğu... 

Bir aşk filmi değil İncir Reçeli... Çok daha fazlası... Öyle cümleleri var ki; savuruyor bir fırtınaya kaptırmışçasına yüreğinizi... Unuttuğumuz ne çok şey var... 


Hatırlamak... Artık kimse kimseye dokunmadığından; uzak...


Ve burada bahsettiğim "dokunmak" kelimelerle tanımlayabileceğim bir şey değil...
Bir ağaç kavuğuna elinizi yaslayıp yıllardır gördüğü ne varsa görebilmek gibi... 
Derin... Sonsuz... Özel... Önemli...
Artık olmayan her şey gibi...