** ŞARKILAR KİMİ SÖYLER? **

Bostanlı sahilinde oturmuş, gün batımını izliyordum... 

Bir hafta önce... 

Yalnız... 

Martılar uçuyordu, martı olmak istiyordum; büyüdüğümde... 

Bir turta olmak isteyen o küçük kız gibi, içimde binlerce soru, binlerce cevap... 

Eşleşmediler, yine.

Sevdiğim şarkıları dinledim yürürken, hava buz gibiydi.

 Çok üşümüş ama acele etmemiştim hiç. 

Güneş kavuştu denizle, kıpkırmızı gökyüzüne selam durdum. 

Denize döktüm içimi, yola koyuldum... 

Bir başka şehre sürgün ettim kendimi, yıldızların arasından süzülüp geçtim... 

Başka deniz, başka liman... 

Ben, yine aynı ben. Değişmedim.

Özlediklerim, benden eksilenler, değiller... 

Onlar fazlalarım! 
Sarıldım, hiç bırakmak istemedim ya, hayat... 

Çok güldüm, eskisi gibi... 

Adım gibi bildiğim ama inatla bilmezden geldiğim bir sürü şeyi; boş verdim... 

Bir değirmene karşı savaşmaktan vazgeçtim... 

Sen geçtin aklımdan, doğum günündü bunu düşünürken ve biz... 

Yani; 
"sen, ben... değirmenlere karşı... 
bile bile birer yitik savaşçı... 
akarız dereler gibi denizlere...
 belki de en güzeli böyle..." 

Hem zaten, "zaman garip bir icat"tı... 

Düştü ellerimden... 

Her şey "düş"tü, şimdi paramparça... 

**"gittiğin günden şimdiye her şey aynı 
sadece çok özledim 
her kahraman gibi erken gittin
gördüğüm en son ışık, parıltı sendin
hep parladın
dinlendiğin o sarmaşık, sonra soldu
hep uçtun ateşe yakın"**

Bir şarkı söyledim, cenaze töreni gibi, saygılı, mağrur... 

Beni hiç anlamayışını, kendimi bir türlü anlatamayışımı; öldürürken... 

Sonra, bitti.

Yol, kıvrılarak uzayıp giderken önümde... 

Daha ne hayal kırıklıkları bekler...

Bilmiyorum. 

***

Dönüyorum şimdi... 

Sen kürkçü dükkanı de, ben nereye koysam bilemiyorum şehrimi...

 "Ev" gibi... 

Henüz değil...

 Olur belki de bir gün, kim bilir?... 

***

Aslında olup biten çok basit... 

Ben anlatamasam da; Sezen, koşuyor böyle durumlarda imdada!

***

"Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün hatalarım
Öğünmem bu yüzden
Bu yüzden kendimi
Özel önemli zannetmem

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün saçmalamam
Yenilmem bu yüzden
Bu yüzden kendime hala güvensizliğim

Ne kadar az yol almışım
Ne kadar az
Yolun başındaymışım meğer
Elimde yalandan kocaman rengarenk
Geçici oyuncak zaferler

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün korkularım
Gururum bu yüzden
Bu yüzden çocuk gibi korunmasızlığım

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden sonsuz endişem
Savunmam bu yüzden
Bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem"

***

Kucak... Şefkat... Masal...